...Ring Bell...
posted on 22 May 2008 23:59 by biwnofiction in Ring-Bell...Ring Bell...
Introduction
(( Jin xxx Kazuya ))
ว่ากันว่า
เมื่อใดที่เราเจอคนที่ใช่…จะได้ยินเสียงระฆังวิวาห์ดังก้องอยู่ในหัว
…………………………
“แก๊ง แก๊ง”
เสียงระฆังที่ดังขึ้น ทำให้ดวงตาเรียวรีเบนความสนใจจากทางเดินไปยังที่มาของเสียงแทน
โบสถ์ขนาดกลางที่เขากำลังเดินผ่าน กำลังกลายเป็นสถานที่จัดงานให้กับคู่ชีวิตคู่ใหม่…
ขาเล็กหยุดเคลื่อนไหวชั่วขณะ เพื่อหยุดยืนมองพิธีการตรงหน้า
คู่บ่าวสาวยืนเด่นอยู่ ณ ชั้นบนสุดของบันได ทั้งสองแย้มยิ้มอย่างมีความสุข และเจ้าสาวคนสวยในชุดสีขาวบริสุทธิ์ก็ค่อยๆหันหลังให้กับผู้คนมากมายที่ยืนรายล้อมอยู่ด้านล่างของบันได…
และวินาทีที่ผู้ร่วมงานต่างรอคอยก็มาถึง….
…ช่อดอกไม้แสนสวยถูกโยนขึ้นสู่ท้องฟ้า…
ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มจางๆ ให้กับภาพของท่อนแขนมากมายที่ชูขึ้นสูง เพื่อไขว่คว้าให้ได้มาซึ่งช่อดอกไม้อันแสนศักดิ์สิทธิ์…
…หากแต่ไม่มีผู้ใดได้ครอบครองมันสมดั่งใจปรารถนา…
วินาทีที่เด็กหนุ่มตัดสินใจก้าวเดินต่อไปและละสายตาจากภาพเหตุการณ์นั้น
“บางสิ่ง” ก็ร่วงลงสู่เบื้องหน้า
ปฏิกิริยาตอบรับจากร่างกายที่เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ ทำให้มือเล็กคว้าเอา สิ่งที่กำลังร่วงลงมาไว้ได้ทันท่วงที ก่อนที่ ‘สิ่งนั้น’ จะร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน…
ทุกสายตาของผู้ร่วมพิธีหันมามองในทิศเดียวกันด้วยความตกใจ
ไม่เว้นแม้กระทั่งเจ้าของร่างเล็กบอบบาง ที่ยืนกะพริบตาปริบมองสิ่งที่อยู่ในมืออย่างไม่เชื่อสายตาตนเอง
ก็ใครจะไปคาดคิด…ว่าดอกไม้ที่แย่งกันจะเป็นจะตาย จะลอยละลิ่วปลิวไปตกในมือคนที่เดินผ่านไปซะได้
เจ้าของใบหน้าเรียวขาวหันขวับไปยังทิศทางอันเป็นที่มาของช่อดอกไม้ในมือทันทีที่สติกลับมา เมื่อเห็นอาการตื่นตะลึงของทุกคนที่จ้องมองมา จึงตัดสินใจพาตัวเองเข้าไปยังบริเวณงานอย่างมาดมั่น ทั้งที่กำลังรู้สึกร้อนไปทั่วใบหน้า
และก็ยิ่งทวีความเขินอายมากขึ้นกว่าเดิม เมื่อคู่บ่าวสาวเดินฝ่าผู้ร่วมงานมาทางเค้าด้วยรอยยิ้ม…
“รับมันไว้เถอะจ๊ะ…”
เสียงหวานเอ่ยขึ้น ทั้งรอยยิ้ม พร้อมกับจับมือของเขาให้กระชับแน่นขึ้น เมื่อเด็กหนุ่มยื่นดอกไม้เพื่อคืนให้แก่เจ้าของ
“แต่ว่าผม…”
“ดอกไม้ช่อนี้เลือกเธอแล้ว”
“…”
“เอ่อ…คาเมนาชิ คาซึยะฮะ”
เสียงเล็กแหบตอบกลับไป เมื่อเห็นอีกฝ่ายเอียงคอมองคล้ายจะถามด้วยสายตา…
“ขอให้คาเมนาชิคุงมีความสุขกับรักแท้ที่แสนบริสุทธิ์และยั่งยืนนะ”
ร่างบางโค้งรับคำอวยพรจากคู่บ่าวสาวด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่เสียงปรบมือจะดังขึ้น และคู่บ่าวสาวก็ขึ้นรถวิวาห์จากไป พร้อมกันกับเขาที่ตัดสินใจเดินออกมาจากโบสถ์…
ยิ้มจางๆให้กับช่อดอกไม้ในมือ
ดอกไม้อวยพร สำหรับคนที่ปรารถนาในรัก…
แล้วกับเขา ผู้ซึ่งไม่เคยคิดถึง ความรักล่ะ…
ผลของมัน…จะออกมาในรูปแบบไหนกันนะ
..